Hayattayım. Çünkü kafamın içinden canlı çıktım.
Ve şimdi canlı çıkan parçamı kendi ellerimle öldürmeye çalışıyorum. Sanki ilmek ilmek ördüğüm bir şeyi duygusal bir kararla aniden söker gibiyim. Hayat birinin aklında olmakla geçen günler veya hatıralar mıdır? Değildir. Hayat somuttur, sahip ve ait olduklarındır. Sabah simidini alıp odasına sorgusuz sualsiz girdiğin kanlı canlı dostundur. Evin kapısından girdiğinde hiçbir maskeye ihtiyaç duymadığın ailendir. Eve gelince mamasını verdiğin, kumunu temizlediğin, gece ayak ucunda uyuyan sokak kedindir. Yanlış yapıyorsun diyen arkadaşındır hayat. Ofis masanda bulduğun bir çiçektir. Uzun zamandır görmediğin arkadaşına uzun uzun sarılmaktır. Pandemiye inat dokunmaktır. Dert dinlemektir. Karnın ağrıncaya dek gülmektir. Birlikte cin tonikler devirmek, sabah eve beşte gelmektir. Küsmektir, kızmaktır, sonra konuşmak ve çözmektir. Daha iyi sarılmaktır. Daha çok dokunmaktır. Yürümektir kafana estiği gibi kilometrelerce. Motorla Üsküdar'dan Beşiktaş'a geçerken eski bir totem olarak telefona değil denize bakmaktır. Değer verenlerle olmaktır hayat. Olmak istediği yerde olana tatminkardır. Vardır, gerçektir, bugündedir. "İyi ki yaşıyorum" dedirten küçük, basit anlardır.
Dün öyle değildir. Dün acıdır, pişmanlıktır. En derindeki yaradır. Öyle derinde bir yaradır ki sabahlara kadar hıçkıra hıçkıra ağlasan da geçmeyendir. Etrafını seni sorgusuz sualsiz, yargısız, sen olduğun için seven insanlarla da doldursan iyileşmeyendir. Yüzüne taktığın yalancı gülümsemenle gizlemeye çalışsan da görünendir. Dağlanmıştır bir kere, üzeri örtülse de acısı dinmeyendir. "Bunlar hiç olmamış" gibi yaptıkça daha çok bunlar hiç olmamış gibi yapmak zorunda kaldığındır.
Yarın umuttur. Her şeyden önce umut. Denenmemişi, yeniyi tecrübe etme heyecanıdır yarın. Sıfırdan başlamaktır. Güzel günlerin geleceğine inanmak ama bir yandan da her günün güzel olduğunu bilmektir. Sokaklarda özgürce gezeceğimiz, yine güleceğimiz, geçmişi unutacağımız, yine seveceğimiz, hem de daha önce hiç böyle sevmedim diyecek kadar çok seveceğimiz günleri beklemenin umududur. Kendi geleceğini yaratmaktır. Yüzde yetmişi suyla kaplı küçük bir kızı kucağına almanın hayalini kurmaktır yarın. Cana can katma heyecanıdır. Usul usul, içine sinerek yürümektir. Dünde takılı kalmamak, gelecek inşa etmektir.Her şeyi konuşabileceğimiz insanlar yerine, hiçbir şey söylemeden de her şeyi konuşabileceğimiz insanlarla dolu yarınlara.
