Uzunlar

"Yalnız kal, biraz kafanı dinle, koşturma" diyen herkes ne kadar haklıymış.
Hayat acele etmemekteymiş. Sakince, susarak, düşünerek, dinleyerek ve dinlenerek yol almakmış.
Hislerin, hissizliğin kendinle olmaktaymış.
İçeriye ayna tutmaktan, bazen aynaya bile bakmamakmış.
Kendini tanımak ve ne istediğini anlamak için boşlukları kendinle doldurmak lazımmış.
Birinin çıktığı oyuna apar topar bir başkasını sokmak pişmanlıkmış. Kare bir boşluğa yuvarlak parçayı oturtmaya çalışmak gibiymiş o. Bir bütün olmak için her boşluğa önce kendini koymak lazımmış.
Bazen tam "işte şimdi süperim" dediğin bir anda hala yerle bir olabilmekmiş.
İçerde yanıp sönen ışıklara öyle herkes dokunamazmış.
İyiymiş, güzelmiş yetmezmiş.
Değiştin diye suçlanmakmış.
Ama kim ne diyor diye umursamamakmış.
Hayat kendinle yüzleşmek, hep bir şeyleri aramak ve anmakmış.
Ulaşmaya ve akılda kalmaya çalışmakmış.
Hep ileri bakmak lazımmış, olsaymış olurmuş.
Riskler tek değil, iki kocaman kalp varsa alınırmış.
Risk alıp kaybettiğin oyunlardan kaçınmak şartmış.
Kaybettiklerini de ayakta karşılamayı bilmek lazımmış.
Sertçe kapatılan kapılar heves bırakmazmış.
Mutlak mutluluk yokmuş, anlık memnunluk varmış.
Upuzun bu yolculukta huzuru bulmak kabullenmekteymiş. Olanı, olmayanı, olduğu ve olmadığı kadar.

aslında.

"aslında var ya düzelirim. 
tabi önce bi olana bitene bakmam lazım.
mesela elveda'lardan başlarım, elveda'ları çok beceremiyorum. 
sanki iş elveda'lara gelinceye kadar her şeyde müthişmişim gibi. 
aslında var ya düzelirim. 
okulda yaptığım gibi, bi gece uyumam, sabahlarım, her şeyin üzerine düşünürüm. 
ya düzelirim ama hayatım da bir garip. 
yani benim olan bir şey, nasıl bu kadar benden kopuk olabilir. 
aslında var ya birkaç şey olsa düzelirim. 
biraz delilik zaten var. 
birilerinden zaman isterim. 
bir yerlerden sessizlik bulurum. 
beklentisizlik kalıbında hepsini iyice bi karıştırıp dikerim kafaya. 
her an bir hayal kırıklığı yaşanacak diye temkinli olmak yerine: ne bileyim anın tadını falan çıkartmaya çalışırım işte.
ya var ya düzelirim, 
hem de "düzelmiş olabilirsin ama artık başka birisin" diyip sırt çevirebileceklerini göze alarak.
aslında var ya düzelirim. 
düzelirim hem de kimse için değmeyeceğini bile bile. 
sonuçta tüm bunlar onlar için görünse de aslında kendim için."

sevgi ışıktır, onu alıp verenleri aydınlatan.
sevgi yer çekimidir; insanların birbirlerine çekimini sağlayan.
sevgi kuvvettir; bizdeki iyiyi çoğaltan, insanlığın kör bencilliklerinde tükenmesine izin vermeyen.
sevgi için yaşar, sevgi için ölürüz.
sevgi tanrıdır, tanrıysa sevgi. bu güçtür her şeyi açıklayan ve yaşama anlam katan. 
çok uzun süre göz ardı edilmiş bir çelişkidir; insanın evrende kendi özgür iradesiyle kullanamayacağı tek enerji olduğu için insanı korkutan.

"iyi olmak iyi olmayı çekiyormuş.
sihirli his, ben böyle de çok iyiyim-miş.
varsın da sizin aşklarınız imkansız olsun.
varsın da hayallerinizdeki iş/kişi sizi bulamamış olsun.
aman varsın da etraftakiler keyifsiz olsun.
şimdi, her şey, tam şu an olduğu gibiyken yaşadığınız tüm olumsuzluklar sizde başka başka duygular, fikirler uyandırmışken tamam her şey işte ya.
....
-mış gib yapmayı değil ama gerçekten sahip olamadığınız ya da istediğiniz ama kavuşamadığınız şeyleri bir süre gözardı etmeyi deneyin. onlarsız da "tamam" olduğunuza gerçekten ikna olun. varsınız çünkü, bu yeterli."

-alıntıdır-